Tilki Hakkında Bilgi

Tilki Hakkında Bilgi

Kızıl tilkinin (Vu/pes vulpes) yeryüzündeki en yaygın ve sayıca kalabalık vahşi etobur türü olduğu rahatlıkla söylenebilir. Çevrelerine şaşılacak derecede kolay uyum sağlayan tilkiler, çöllerden Kuzey Kutup dairesine kadar neredeyse dünyanın her yerinde Yaşarlar. Aralarında kurtların da bulunduğu birçok yakın akrabasından farklı olarak tilkiler, varlıklarını tehdit altına sokacak bir zulme uğramamıştır: Üst düzey fırsatçı olan tilkiler, yaşamsal bütünlüklerinden hiçbir şey feda etmeden insanlarla yan yana yaşamayı öğrenmişlerdir. Buna karşılık şehir tilkilerinin sayısı, “üstel” bir artış göstermez; çoğu Batılı kentte nüfuslu-1 yıllar önce yaşamla bap daşır maksimum seviyeye ulaşmış, her yıl hayatta kalan yavruların toplam sayısı ölenlerin kiyle neredeyse aynı kalmıştır. Tilki sayısındaki patlama, insanların bu hayvanlar hakkında bildiklerini düşündükleri diğer tüm şeyler gibi, bir şehir efsanesinden ibarettir.

Aslında terimin kendisi bile duruma uygun değildir: “Şehir” tilkileri çoğunlukla banliyölerde yaşar şehir merkezlerinden hoşlanmayan bu hayvanlar nüfus yoğunluğu düşük, büyük bahçeli yarı müstakil evlerin olduğu bölgeleri tercih eder; Britanyada sayıca bu kadar fazla olmalarının nedeni de budur (Kuzey Amerika banliyöleriyse rakun doludur). Şehir tilkileri, en az kır tilkileri kadar sağlıklıdır; kasabalar, bu hayvanlar için, kırsal bölgelerden çok daha iyi bir çevre sunar. “Başlıca” besin kaynakları karıştırdıkları çöp bidonları değildir. Tilkiler kelimenin tanı anlamıyla her şeyi yer: Onları bu kadar başarılı kılan da budur. Gündelik beslenme listelerine solucanlar, haşereler, güve larvaları, güvercinler, kemirgenler, böcekler ve bir dolu meyve sebze çeşidi dahildir. Kış aylarında elma, böğürtlen ve kuşburnu yiyerek idare edebilirler.

“Topluca avlanmaz” veya kedi öldürmezler. Tilkiler küçük aile grupları halinde yaşayan fakat dainıa yalnız avlanan hayvanlardır. Köşeye sıkışmadıkça evcil köpeklere ve kedilere asla saldırmazlar (kuğularla şanslarını denedikleri söylense de). Üstelik tavukları da “zevk için” katletmezler. Tilkiler kirli çıkı avcılardır: Yapabildikleri kadar çok hayvan toplayıp, ‘eşleri daha sonra yemek üzere teker teker “kilerlerine” gömerler. Kümeste ölü tavuk bırakmalarının nedeni, kilere doğru yaptıkları sayısız ufak seyahatlerden birinde, birileri tarafın-dan rahatsız edilmiş olmalarıdır. Tilkilerin kemirgenlerin öldürülmesinde oynadıkları elzem rol, sebep oldukları birçok sıkıntıya ağır hasar. Çimenlik alan ve spor sahalarını eşelemek gibi can sıkıcı alışkanlıkları bile aslında tam olarak onların suçu sayılmaz; hayvan, çimlere nüfuz eden kan ve kemikten yapılmış gübrenin kokusunu leş etininki ile karıştırır ve aslında var olmayan bir hayvan bedenini ortaya çıkarmaya çalışır. Yine de evinizin yakınına yuvalanmalarını teşvik etmeyin.

Geceleri oynayan veya kavga eden yavruların gürültüsü ta rif edilemez derecede kötüdür, tıpkı leşlerin, idrarın ve dışkının kokusu gibi (tilki, dışarıya bıraktığınız tüm ayakkabıları veya oyuncakları “işaretlemek” üzere büyük bir neşeyle idrarıyla ıslatır). Elektrik ve telefon kablolarını, doğal gaz ve su borularını çiğnemekten de çok hoşlanırlar. Şehir tilkileri kolaylıkla evcilleştirilebilir; kendilerini elinizle beslemenize ve evcil hayvan muamelesi yapmanıza bile izin verirler. Bu saklı itaatkarlık, 1950’lerde Rus araştırmacılar tarafından gerçekleştirilen ünlü bir deneyde seçici olarak üretilmiştir.

Etiketler: ,

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir